پس چون كارهاى نيكوى او را بالا برد ، خداى عزّ و جلّ مىفرمايد : " قرار بدهيد اين اعمال را در سجّين . همانا اين شخص در اين اعمال فقط مرا نخواسته است " » « 1 » . من و تو با اين حال نمىتوانيم سجّين را تصور كنيم ، و ديوان عمل فُجّار را بفهميم ، و صورت اين اعمال [ را ] كه در سجّين است ببينيم . يك وقت حقيقت امر را مىبينيم كه ديگر دستمان كوتاه [ است ] و چاره منقطع . اى عزيز ، بيدار شو و غفلت و مستى را از خود دور كن ؛ و در ميزان عقل بسنج اعمال خود را قبل از آن‌كه در آن عالَم ميزان كنند ؛ و حساب خود را بكش قبل از آن‌كه از تو حساب كشند ، و آينهء دل را از شرك و نفاق و دورويى پاك كن ؛ و مگذار زنگار شرك و كفر او را طورى بگيرد كه به آتش‌هاى آن عالم پاك نگردد ؛ نگذار نور فطرتْ مبدل به ظلمت كفر شود ؛ نگذار فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْها « 2 » ضايع گردد . اين‌قدر خيانت مكن بر اين امانت الهى ! پاك كن آينهء قلب را تا نور جمال حق در او جلوه كند ، و تو را از عالم و هر چه در اوست بىنياز كند ؛ و آتش محبت الهى در قلب افروخته شده تمام محبت‌ها را بسوزاند كه همهء عالم را به يك لحظهء آن ندهى ، و چنان لذّتى ببرى از ياد خدا و ذكر آن كه تمام لذّات حيوانى را بازيچه بدانى . اگر اهل اين مقام هم نيستى و اين معانى در نظرت عجيب مىآيد ، نعمت‌هاى الهى را در عالم ديگر كه قرآن مجيد و اخبار معصومين از آنها اطلاع داده‌اند از دست مده ؛ به‌واسطهء جلب قلوب مخلوق براى شهرت چند روزهء مو هوم ، آن همه ثواب‌ها را ضايع مكن ؛ از آن همه كرامات خود را محروم مكن ؛ سعادت ابدى را به شقاوت هميشگى مفروش .

--> ( 1 ) - عَن أبي عبداللَّه عليه السلام قالَ : قالَ النّبي صلى الله عليه و آله و سلم : « إنَّ المَلَكَ لَيَصْعَدُ بِعَملِ العَبْدِ مُبْتَهِجاً بِه ؛ فَإذا صَعَدَ بِحَسَناتِه‌ِيَقُولُ اللَّه عَزَّ وَجَلَّ : إجْعَلُوها فِي سِجّينٍ إنَّهُ لَيْسَ إيَّايَ أرادَ بِها » . ( الكافي ، ج 2 ، ص 294 ، « كتاب الإيمان و الكفر » ، « باب الرياء » ، حديث 7 ) ( 2 ) - « فطرت خدايى آن است كه خداوند خلق را بر آن آفريده است » . ( الروم ( 30 ) : 30 )